نمونه در دسترس

نمونه‌های در دسترس در دسترسند: شما شرکت‌کنندگان را در مکانی که انتخاب کرده‌اید می‌یابید یا حتی آنها خود داوطلبانه در پیمایش شرکت می‌کنند.

اگر تنها می‌خواهید ثابت کنید عمل ناقص‌سازی جنسی زنان انجام می‌شود و اطلاعاتی درباره اینکه چه کسی آن را انجام می‌دهد و چرا، نمونه در دسترس می‌تواند اطلاعات خوبی در اختیارتان بگذارد. این روش همچنین برای جمع‌آوری اطلاعات و ایده‌ها و پروراندن فرضیه کاربرد دارد. صحبت کردن با مردم ممکن است شما را با اطلاعات شگفت‌آوری روبرو کند که پیش از این درباره آنها فکر نکرده بودید.
بنابراین در اولین قدم گروه هدف خود را مشخص کنید. سپس به مکان‌هایی فکر کنید که می‌توانید این گروه از آدم‌ها را بیابید.
• مراکز خرید
• دانشگاه‌ها
• بیمارستان‌ها
• اماکن مذهبی
• مراکز اجتماعی
• از طریق روابط اجتماعی
می‌توانید با خانواده‌، دوستان و هم‌کلاسی‌هایتان شروع کنید. اما: اگر اکثر دوستان شما دانشگاه رفته‌اند و خانواده‌های روشن‌فکرتری دارند، پیمایش شما اطلاعاتی راجع به ناقص‌سازی جنسی زنان در این گروه خاص به دست می‌دهد که قابل تعمیم به زنان روستایی با تحصیلات ابتدایی نیست. اگر می‌خواهید با دانشجویان زن دانشگاه‌تان مصاحبه کنید می‌توانید از روش نمونه تصادفی استفاده کنید. بستگی به این دارد که چقدر با دقت نمونه‌هایتان را انتخاب می‌کنید. بخش نمونه تصادفی را بخوانید و بخصوص به بخش دانشجویان دقت کنید. [لینک]

سعی کنید نمونه‌های انتخابی‌تان نمایاننده یک وضعیت باشند

می‌توانید – و باید! – سعی کنید یک نمونه در دسترس را تا حد ممکن به نماینده یک وضعیت تبدیل کنید. گروه هدف شما به لحاظ سن، درآمد، تحصیلات و مذهب چه ساختاری دارد؟
اگر تصمیم گرفتید با مردم در یک مرکز اجتماعی، یک مسجد یا در خیابان مصاحبه کنید، می‌توانید مطمئن شوید که گروه‌های مختلف با راهکارهای مختلف مشخص شده‌اند: مثلا به چندین مرکز خرید در محله‌های مختلف با سطح طبقاتی مختلف سر بزنید، در ساعات مختلف به مراکز اجتماعی بروید که گروه‌های مختلف مردم را در آنها پیدا کنید.
• ایده روشنی از گروه‌هایی که می‌خواهید از آنها سوال کنید و همچنین محدودیت‌های احتمالی در نتایج داشته باشید
• معیارهای مختلفی در نظر داشته باشید مثل مناطق مختلف شهری و روستایی، مناطق فقیرنشین و اعیانی و مناطقی که بافت معنادار مذهبی و قومیتی دارند

پس از هر دوره مصاحبه نتایج را ارزیابی کنید

بازبینی آنچه به دست آورده‌اید پس از هر دوره روش بسیار خوبی‌ست. مثلا با سر زدن به یک مرکز خرید فهمیده‌اید که بیشتر زنانی که به آنجا می‌روند بالای 30 سال هستند. برای دور بعدی مصاحبه به این فکر کنید که دختران جوان‌تر کجا ممکن است رفت و آمد داشته باشند. یا مثلا به یک انجمن رفته‌اید و بیشتر زنانی که با آنان صحبت کرده‌اید مسیحی بودند. به این فکر کنید که زنان مسلمان (یا سایر مذاهب) را کجا می‌توانید پیدا کنید.
این شیوه حتی هنگام مصاحبه با دوستانتان نیز کمک‌کننده است: پس از مصاحبه با 30 نفر از دوستانتان متوجه شدید که 25 نفر آنان شیعه بوده‌اند، در حالی‌که در کشور شما نیمی از جمعیت سنی مذهبند. برای دور بعدی از یک دوست سنی کمک بخواهید که ممکن است بتواند شما را با سنی‌ها در ارتباط قرار دهد. این می‌تواند تعادلی در نتایج به دست آمده برقرار کند.
درباره تاثیرات سن و پیشینه مصاحبه‌شوندگان بر نتایج تحقیقتان بخش “نمونه تصادفی” را بخوانید.
اگر می‌خواهید از ایمیل و شبکه‌های اجتماعی برای ارتباط با دوستان‌تان (یا هر گروه دیگری) استفاده کنید، لطفا بخش “پیمایش آن‌لاین” را بخوانید.
اگر مطمئن هستید که نمونه‌های موردنظر خود را یافته‌اید، می‌توانید کار روی پرسشنامه خود را شروع کنید. بخش “چگونه از یک پرسشنامه ابتدایی استفاده کنیم” را بخوانید.

مشکل روش نمونه در دسترس کمبود اهمیت آنهاست: مشخص نیست با چه احتمالی انتخاب شده‌اند. بنابراین داده‌های آنها نمی‌تواند نماینده کل جمعیت باشد – اما شاید در پیمایش شما این موضوع مهم نباشد.

پرسشنامه ابتدایی و پیوست‌ها را در اینجا پیدا کنید

word pdf odt